In Memoriam Jan Kors (*4 nov 1929 – †1 aug 2021)

Zondag bereikte ons het droeve bericht dat Jan Kors plotseling overleden is. De week daarvoor was hij nog als altijd aanwezig bij een thuiswedstrijd van het eerste.  En als altijd maakte hij met iedereen een praatje, ondertussen scherp de verrichtingen op het veld in de gaten houdend. Jan is 91 jaar oud geworden.

Van die 91 jaar was hij bijna 80 jaar lid van VCC.  De eerste vermelding van Jans cricketprestaties dateren van het midden van de oorlog. Jan was de jongere broer van Guus en Leo, die net als hij een leven lang verbonden bleven aan de club en van onschatbare waarde waren.  Uit de oorlogsjaren hebben we in ons archief twee foto’s gevonden van Jan als cricketer en als voetballer bij TONEGIDO. Opvallend is dat hij die combinatie met veel van zijn teamgenoten deed. Lid van een club was je niet voor even, je ging met je vrienden winter- en zomersporten en dat deed je dan in veel gevallen decennialang.  Het was de basis voor vriendschappen voor het leven. Eind jaren zestig ging die vriendenclub eerst naar het tweede en daarna nog vele jaren naar de veteranen.

Jan was een stijlvolle cricketer en stond vooral bekend om zijn snoeiharde en rechte bowlen. Met Guus en Leo vormde hij de zeer succesvolle kern van de VCC-aanval. In ons jaarboek hebben we twee pagina’s met de All Time Greats van de club. 661 wickets tegen 11,68 runs (en 9 voor 27 als zijn beste cijfers), bijna 4.000 runs en 128 vangen maken duidelijk hoe belangrijk hij met bal en bat was. In het veld en daarbuiten was Jan een echte gentleman.

Jan deed veel meer dan goed spelen. Heel veel jonge cricketers in Voorburg zijn hun loopbaan begonnen met Jan (en Guus en anderen uit zijn generatie) als deskundige en enthousiaste trainer en teambegeleider. De combinatie voetbal/cricket kwam toen minder voor.  Dat deed ik wel, en zo kreeg ik rond 1970 in de A-jeugd van TONEGIDO Jan ook in de winter als trainer. Die trainingen werden afgesloten met een half uurtje keeperstraining; ik herinner me nog maar al te goed dat ook die ballen snoeihard op me af kwamen.

Voetbal maakte toen steeds meer plaats voor hockey. Bij Cartouche werd hij net zo snel belangrijk met als aanvulling dat hij tot op zeer hoge leeftijd wedstrijden floot.  Bij VCC denken we overigens stiekem dat cricket toch nog een (klein) stukje meer zijn passie had. Maar Jan en zijn familie waren sport, er zullen vast nauwelijks weekenden en maar weinig avonden zijn geweest dat er niet naar een van de Voorburgse velden werd gereden.

Na zijn laatste cricketjaren werd Jan een zeer bekwaam en gewaardeerd umpire. Hij stond bij de grotere wedstrijden van de KNCB.  Vervolgens werd hij met zijn vriend Jan Gestman en hun vrouwen vaste supporters van ons eerste. De ‘Jannen’ hadden zo hun vaste stek langs de boundary. Na het overlijden van hun echtgenotes en daarna Jan Gestman werd het stil op die stek.  Die stilte werd gevuld door anderen voor een praatje en een glaasje. Opvallend was steeds weer hoeveel Jan wist van die leden: van vroeger, van nu en hoe het met hun familie ging.

VCC neemt afscheid van een ‘instituut’. Natuurlijk door dat lidmaatschap van bijna tachtig jaar, maar veel meer nemen we afscheid van een persoon die al die jaren op en rond het veld zijn stempel van sportiviteit, vriendschap en betrokkenheid heeft gedrukt. Jan heeft in al die facetten veel betekend voor generaties Voorburgse cricketers, voetballers en hockeyers. Wij wensen zijn familie sterkte met dit grote  verlies.

Karel Philipsen (met hulp van Wim Kroes en Piet Mieras)

 

De rouwkaart


En als laatste eerbetoon een foto uit een jubileumboek:

 

 

 

This content is also available in: enEnglish

One Comments

  1. Post By Pim van Liemt

    Beste Karel,

    Wat een prachtig in memoriam over / van Jan Kors.

    Zo’n lieve man een sieraad voor het leven.

    Dikke cricket groet, Pim van Liemt

Comments are closed.